russian english
Foto-reportage van een week Baikal in augustus 2004.

Onze groep bestaat uit 4 Nederlanders en 4 Russen.

klik voor grote foto's

klik voor start reportage, dan met 'enter' doorbladeren.






foto


meer verslagen: Kazan - Tatarstan , Perm - De Oeral , St. Petersburg en Pskov

BAIKALMEER

Het Baikalmeer in Zuid-Siberië van Rusland is het diepste meer ter wereld met een maximum diepte van 1.637 meter. Het meer ontstond als gevolg van een breuk in de aardkorst. De regio is tot op heden seismologisch actief. Daardoor groeit het meer nog steeds en bevat het nu ongeveer een vijfde van al het zoete oppervlaktewater op aarde. Het meer heeft een oppervlakte van 31.500 vierkante km(iets groter dan België) met ongeveer 1.963 km kustlijn. Dit maakt Baikal het derde grootste meer in Azië en het grootste zoetwatermeer van dit continent qua oppervlaktewater.

Het meer met maansikkelvorm is 636 km lang en varieert in breedte van 14 tot 80 km. Het meer wordt gevoed door de Selenga, Bargoezin en Verchnaja-Angara rivieren en door meer dan 300 bergstromen. De enige afwatering is de Lagere-Angara, die westelijk van het meer door Irkoetsk, en daarna zeker 1000 km verder in de Jenisej stroomt. De Baikal, Bargoezin en andere bergketens omringen het meer, en rijzen langs alle oevers op, behalve op de zuidoostelijke Senga-Delta. Het Baikalmeer heeft verschillende eilanden, waarvan Olchon de grootste is. Nizjnje-Angarsk en Listvjanka zijn de havenplaatsen.

Het Baikalmeer is bekend vanwege de opmerkelijke helderheid van het water en de grote diversiteit van de planten- en dierenwereld. De meerderheid van de gevonden soorten in het meer zijn inheems. De vangst van steur, zalm en zoetwater-robben is lucratief, evenals grote hoeveelheden andere vissoorten. In de nabije omgeving bevinden zich oliebronnen, maar ook mineraal- en heetwaterbronnen. De zuidelijke oevers van het meer worden bewoond door de Boerjaten, die zeer verwant zijn aan de Mongolen van buurland Mongolië.

De Russische ontdekking van het Baikalmeer in 1643 verschafte een belangrijke handelsroute tussen Rusland en China. Via Listvjanka kwamen ondersteuningspunten in de Selenga rivier tot stand. In de jaren 50 en 60 bedreigde afval van een papierfabriek op de zuidelijk oever het voortbestaan van unieke planten- en diersoorten. In de jaren 70 zijn veel inspanningen gedaan om de vervuiling te verminderen en het water schoon te maken. Een visverbod van 1969 tot 1977 herstelde de populaties van veel soorten.

De laatste jaren ontstond veel commotie bij Russische milieuorganisaties rond de aanleg van een oliepijpleiding langs de oevers van het meer. In april 2006 kwam de Russische regering de organisaties tegemoet. De pijpleiding wordt nu ten noorden van het meer aangelegd. Het onderhanden zijnde asfalteren van de laatste 150 kilometer weg op de route Irkoetsk-Olchon moet een extra impuls geven aan het toerisme rond het meer.
Het weer in Irkoetsk, en voor de komende 9 dagen:

home | rusland | kazan - tatarstan | perm - oeral | sint petersburg | pskov | gastenboek

© Arnold Feith 2006